افسانه و افشانه

افسانه به افسینهَ ... آن شبیه هف سینَ ... آن نابِ هَوَس مینَه ... آن مینوی اَم چینَه ... چینَم به تُرنجینه ... آن به فروهر مینه ... اورمس به عفارینَه ... سبزو شبه نَفرینه ... آن سبزِ قبا مینَه ... آن سبزِ قَلَم دینَه ... آن کامبُزو جینَه ... آن خیارِ سوزینَه ... سر به سوزَنَم دینه ... آتَش مَنِه کِفرینَ ... برقش که به جان مینَه ... جانَش مَنِه کبرینَه ... کِبری نَبِ مَر دینه ... مَن به فرزودا شینَه ... رازِ شیطنت اینَه ... حاجی فیروزَم مینَه ... آن زرنگ دیرینَه ... هم به لَک لَکی مینَه ... نقشش دَسِ فرعینَه ... رازَش به مَسی دینَه ... مَن نه عیسوی کینَه ... خود به زرتُشَم مینَه ... قُرآنِ خودَم خینهَ ... فرآنِ خودَم جینَه ... آن سمبه طلا مینه ... من بزبزه ها نینه ... آن عزازلَم پینَه ... بُزبُزم به قن مینَه ... خود را به مَهَم دینَه ... فَر ندینَمی کی نِه ... هَر نبینمی کی خِه ... آن ورق مرا کی چِه ... یک هُما به سَر دینَه ... خادم خو به وندینَه ... آن فرشتگان تَنَمِ نَبینه ... مَن دیوِ سِپی مینَه ... توی شمسَکَم گیمَه ... هیچکی مَنِه نیدینَه ... آن مَن همه را بینَه ... ابلیس لعین مینَه ... آن به عینکی فینَه ... آن به صادق هدایَتَم مینَه ... دنبال مَنی کینَه ... خود خودَمَ نشان دینَه ... خود خودَمَ کُشان هرگز نکینَه ... آن قیامتم جماعتی دینَه ... آن بضاعتَم به کم نبینَه ... آن شفاعتم به کس ندینَه ... آن رفاقتم با همه مردینه ... آن صداقتم قُد قُد قُدا کینَه ... آن شفاقتم به مهر خود مینه ... راز آدَمَم اینه ... آن جای خودَم بینه ... آدَم منِ نیشینَه ... من به ابرهیم مینه ... خاتم مَنه کیشینَه ... من به ما نمیشینَه ... من به خانه میشینَه ... تریاک به کیشینَه ... شیشه به مَگی شینه ... آن حشیش و چرسینه ... خود افشنکی دینه ... آن به گردی افشینه ... زنبور عسل اینه... یاجوج و مجوج اینه ... آن سلیمنم مینه ... راز حیونم هنوز ندینه ... جای انسونم را نبه کینه ... آن بن لدنم مینه ... باغ عدنم کره زمینه ... آن ایران زمین دینه ... آن ملائکم به پارسی دینه ... آن الف به یا را سی و دو دینه ... آن سی و سه ام خودم و خدا مینه ... نام من به فرزینه ... آن فرانکم را تو به غز دینه ... پر های خودش را همه بر کینه ... آن پرپرشا بر همه بخشینه ... محکم ترشا من به خوشم شینه ... آلت به ندم اجنه هم کینه ... آلتی به موش دینه ... آن سی هزوروش حکومت صاحب زمینه ... آن به کعبه ام مینه ... آن خدای هفت اینه ... آن هشته به نشکینه ... هفت و هش به زیگزاگ ندوزینه ... من به دوزخی مینه ... خود را پسری دینه ... آن سبز قبا از خود نرینه ... نارنج هدا بجا نشینه ... آن ستاره داودمی به تاج سر دینه ... آن ماهوتما به رستمی دینه ... شهنامه من آخرتش خیشه ... برنامه من تمام به نینیشه ... آن به بلبلو همای سرخینه ... من شیطونِ دُم مینه ... آن عاقبتَم خین به ناخینه ... آن حکومتُم به تاج و تخ دینه ... نقشش تو به تخت جمشیدم دینه ... من نیلوفری مینه ... آن نیلوفرم به تعارفت کینه ... روز داوری به بر نمیچینه ... آن دو شاخ خود را نبه بر کینه ... آن الاغ خود را نه به زَر کینه ... آن ساعت رملم تو بن شن دینه ... موسای نبی رو من عصا دینه ... آن عصاشو پَن کینه ... مَن به اژدها شینَه ... من را تو به سین به بهتری دینه ... آن سیب زمین مینه ... سیب زمنم پشندی نشکینه ... آن محرمم لباس مشکینه ... آن کریسمسم بابانوئل دینه ... خود نه سرونک دینه ... من به مزدکی مینه ... آن چون که به راس گینه ... آن چپم به چارینه ... آن خودم به کاس مینه ... نامم نبِ یاس مینَه ... آن به آلَماس مینَه ... قالی اَم به کِرمینَ ... آن باقلوا زِ یزد خشینَ ... آن شاقلوا زِ رَشتِشینَ ... آن مرا تو همواره به جین دینَه ... جینَم به چراغینَه ... آن مهرِ سما مینه ... آن اکبرِ شاهینَ ... مار کبرویَم به جبرئیل دینَه ... آن اناروشَم به عزرائیل دینه ... آن قمارشم را مکائیل گینه ... آن سفارِشَم به اسرفیل کینه ... مَن به یاهُوَ مینَه ... آن خدای یکتینَ ... آن به باروتَم فشفشه نیکینَه ... انفجاروتَم را اتُمی نینَه ... آن به بیگِ بَن دینَه ... رازِ ساعتَم اینَه ... آن را تو به لندینَه ... من به مزدکی مینه ... من سه رنگکی به اورمستینه ... در منزل خود به شور نیشینه ... سر منزل خود را به نمیبینه ...  آن جدال نور و تارکم اینه ... آن را تو به علمینِه ...